BROWSER-UPDATE

Wij hebben vastgesteld dat u niet de allernieuwste versie van uw internetbrowser gebruikt. Door de nieuwste versie van Internet Explorer te installeren, kunt u onze site zien en gebruiken zoals deze is bedoeld. Ook zal uw internetbezoek veiliger zijn, omdat de nieuwste uitvoering beter is beveiligd tegen de nieuwste internetrisico's.

OFFROAD LANGS VLAAMSE VELDEN.

Of ik een paar dagen een Defender wilde meenemen voor een korte trip, klonk het mailtje sober.
Dat antwoord liet zich makkelijk raden.
Hell yeah!
Het vreugdedansje in mijn kantoor trok enkele wenkbrauwen.
Ik glimlachte des te meer.

Er zijn zo een paar dingen waar je instant gelukkig van kan worden. Voor mij is dat met stip op 1 mijn motor opkruipen en bochten rijden. En blijkbaar ook wel: in een Defender kruipen, de contactsleutel omdraaien en bam: een grijns die niemand van mijn gezicht kan halen.

Avontuur hoef je niet ver te zoeken.

En met temperaturen die ons al weken als God in Frankrijk laten leven springen we die vrijdagnamiddag gezwind in de wagen, op zoek naar ons paradijs voor dit weekend. Dat ligt slechts 40 minuutjes verder: tussen Klein Frankrijk en Oudenaarde ligt Horebeke. Pittoresk, glooiend in de Vlaamse Ardennen en thuishaven van Raoul, die er opgroeide, de liefde vond, en jaren later dat nog steeds elke dag uitroept. En dat niet mooier kon verwoorden door zijn bos, zijn plek, met de wereld te delen. Samen met de bosgroep Vlaanderen realiseerde hij op zijn favoriete plek een bivakzone en maakte van zijn boom een wereldboom.
landrover-IneDehandschutter
Sommige dromen zijn klein in hun eenvoud, maar groots in wat je ervoor terugkrijgt… Die avond kamperen wij gratis en voor niets, dankzij Raoul, op werkelijk een van die vele mooiste plekjes van Vlaanderen, met zicht op de ouwe eik. Paalkamperen is een van de beter bewaarde geheimen en een antwoord van Vlaanderen op wildkamperen: 59 rustplekken in de natuur, waar je maximum 48u mag verblijven. Bedoeld voor trage doortochtreizigers, met de fiets, te voet, of met vervoer, maar allen op zoek naar hetzelfde: schoonheid en stilte. Elke plek laat slechts maximum 10 mensen per nacht toe, en alles is herleid tot zijn essentie: wat gras, eventueel met een platform, een pomp met water, een uitzicht. Het enigste wat Raoul en andere bivakplekken daarvoor in ruil vragen is respect, en verantwoordelijkheid: je laat de plek achter zoals je hem gevonden hebt. We zien een beetje later vanop ons paalplatform de avond vallen op een weids landschap en genieten van de stilte. Uren eerder verloren we ons nog in de rush rush van het hedendaagse leven.
Hier valt alles stil.
En wij ook.

’s Anderendaags zijn het niet de vogels die ons wekken, maar een berichtje van Bernard. Of we toch nog steeds komen. Toch?
Toch! Een dagje offroad initiatie krijgen van een expert. Waarom anders heb je een Defender, right? Niet om in de stad te rijden, duh... Het geplande ontbijt wordt een koffietje vanop het pruttelende gasvuurtje, de tent wordt inderhaast samengevouwen. We nemen snel afscheid van onze nachtplek. En hopen dat de eitjes heel blijven op ons off-road avontuur.

Bernard knikt naar de Defender. Zijn ogen twinkelen even hard als de onze, en hij heeft diezelfde grijns als die die op mijn kop prijkt de laatste dagen. Zijn deskundige hand leidt ons iets later doorheen de Vlaamse Ardennen naar Wallonie. We kruisen kleine dorpswegen, en draaien fraaie veldwegels in. We landen in bossen en later langs velden. De Defender laat intussen beetje bij beetje zijn ware aard kennen. En wij, wij genieten met volle teugen.
landrover-IneDehandschutter-4
In alle traagheid, van de putten voor onze banden in de weg tot de weidse blikken aan de horizon. Offroad is zoveel meer dan het imago dat het soms toegedicht krijgt. En niemand beter om ons dat te leren dan deze offroadmaster.

Een dikke 3 uur later is de Defender gedoopt met modder en stof, en krijg ik een goedkeurende blik van Bernard ‘Komt goed’. Ik leer, met respect voor de natuur en de boer, de H, de L en de Diff Lock gebruiken. De ultieme uitdaging: een verticale berm van anderhalve meter oprijden.
Hell yeah!!!
Beter dan dit hoeft het niet.
Avontuur. Op 50 km van mijn deur.
Geen vliegtuig. Geen andere kant van de wereld. Gewoon aan mijn doorstep.

We lunchen in een paradijs net over de Vlaamse grens. Een walhalla voor autoliefhebbers, maar ook voor zij die houden van een eenvoudige heerlijke keuken. Rik brengt je zijn fameuze spaghetti terwijl hij die oliet met verhalen over Porsches en Defenders. En het verbaast dan ook niemand dat we niet veel later tourtjes rijden in elkaars wagens.

Als we later, veel later dan gepland, langsheen traktorsporen met een slakkengang naar huis keren, is het voortijdig heimwee die ons trager laat gaan. Naar het avontuur, naar de vrienden die we maakten, naar de vergezichten die we straks inruilen voor de stad. En naar de Defender, waarvan we de sleutel met enige tegenzin terug afgeven…

59 rustplekken op minder dan 2u rijden. Nog 58 to go ;)